Odpowiednia dieta i aktywność fizyczna w PCOS (więcej na temat PCOS przeczytasz tutaj) są jednymi ze skuteczniejszych metod wspomagających leczenie.
Pacjentki ze stwierdzonym PCOS powinny dążyć przede wszystkim do zmniejszenia masy ciała i wyrównania gospodarki węglowodanowej. Dodatkowo, do odpowiedniej diety powinna zostać włączona dostosowana do możliwości pacjentki aktywność fizyczna.
Rozpoczęcie diagnostyki w kierunku PCOS najczęściej wynika z pojawienia się problemów z zajściem w ciążę.
ZMNIEJSZENIE MASY CIAŁA
Nawet kilkuprocentowy spadek zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie przynosi wymierne skutki dla Pacjentki. Dotyczy to między innymi poprawy parametrów lipidowych i stężenia glukozy we krwi.
Zaleca się stosowanie diety o zmniejszonej kaloryczności o 400-600kcal względem dziennego zapotrzebowania energetycznego.
DIETA NISKOWĘGLOWODANOWA
Pacjentkom zaleca się stosowanie diety niskowęglowodanowej, z jednoczesnym zwiększeniem ilości wysokiej jakości kwasów tłuszczowych (z nasion, orzechów, dobrej jakości olei roślinnych, jaj, tłustych ryb). Warto rozważyć suplementację kwasami omega-3. Zmniejszyć należy ilość pieczywa (szczególnie z mąk o wysokim stopniu przetworzenia) i makaronów, a zwiększyć natomiast ilość warzyw. Zrezygnować należy również z produktów wysokoprzetworzonych, wyrobów cukierniczych i słonych przekąsek.
Najważniejsze jest by dieta była zróżnicowana i zawierała produkty z różnych grup – zarówno produkty zbożowe pełnoziarniste, produkty mleczne, oleje roślinne, chude mięsa, ryby, warzywa i owoce.
REGULARNOŚĆ POSIŁKÓW
Z czego wynika związana z występowaniem PCOS niepłodność?
Dojrzałe pęcherzyki jajnikowe zamiast pękać i uwalniać komórkę jajową (moment owulacji), zamieniają się w niewielkie torbiele.
Rys. 1 Wahania poziomu insuliny w modelu 3 główne posiłki, 3 małe przekąski
Rys.2 Wahania poziomu insuliny w modelu 3 duże posiłki, z długimi przerwami pomiędzy posiłkami
Jak widać powyżej, w modelu żywienia zakładającym spożywanie łącznie 6 mniejszych posiłków dziennie średni poziom insuliny (a tym samym ekspozycja komórek organizmu na jej działanie) jest znacznie wyższy niż w przypadku spożywania 3 dużych posiłków z zachowaniem dużych odstępów czasowych.
Drugi model żywienia jest o tyle korzystny, że w momencie spadku poziomu insuliny, komórki niejako „odpoczywają” od jej działania, przez co stają się na nią bardziej wrażliwe przy ponownej ekspozycji.
Natomiast niezależnie od tego który model żywienia wybierzesz, dobrze jest wziąć pod uwagę przy planowaniu posiłków, by posiłki zawierające większą ilość węglowodanów spożywać rano. Wynika to z większej tolerancji glukozy w godzinach przedpołudniowych i większej aktywności komórek trzustki produkujących insulinę.
AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA
Aktywność fizyczną powinno się rozpocząć od krótkich ale intensywnych wysiłków fizycznych, wraz z modyfikacją intensywności i częstotliwości treningu. Wraz z poprawą kondycji dobrze jest wprowadzić ćwiczenia oporowe, a następnie lekkie ćwiczenia siłowe.